Een volk uit het Boek van Mormon, grotendeels nakomelingen van Laman, de oudste zoon van Lehi. Zij voelden zich onrechtvaardig behandeld door Nephi en zijn nakomelingen (Mos. 10:11–17), met het gevolg dat zij vaak oorlog voerden tegen de Nephieten en de leringen van het evangelie verwierpen. Kort voor de geboorte van Jezus Christus aanvaardden vele Lamanieten echter het evangelie en werden rechtvaardiger dan de Nephieten (Hel. 6:34–36). Tweehonderd jaar na het bezoek van Christus aan Amerika werden zowel de Lamanieten als de Nephieten een goddeloos volk en zij begonnen oorlog tegen elkaar te voeren. Omstreeks 400 n.C. werden de Nephieten volkomen uitgeroeid door de Lamanieten.

De Lamanieten overweldigen de nakomelingen van Nephi, 1 Ne. 12:19–20. De Lamanieten haten de Nephieten, 2 Ne. 5:14. De Lamanieten zullen een tuchtroede zijn voor de Nephieten, 2 Ne. 5:25. De Lamanieten zullen door het Boek van Mormon worden teruggebracht tot de kennis van hun vaderen en van het evangelie van Jezus Christus, 2 Ne. 30:3–6 (Boek van Mormon, titelblad). De Lamanieten zijn een overblijfsel van de Joden, LV 19:27. De Lamanieten zullen vóór de wederkomst van de Heer bloeien als een roos, LV 49:24.