1 En nu geschiedde het in het zestiende jaar sedert de komst van Christus dat Lachoneüs, de regeerder van het land, een brief ontving van de leider en het hoofd van die bende rovers; en dit waren de woorden die geschreven waren, zeggende:

  2 Lachoneüs, hoogst edele opperregeerder van het land, zie, ik schrijf u deze brief en betuig u buitengewoon grote lof wegens uw onwrikbaarheid, en ook de onwrikbaarheid van uw volk, in het handhaven van hetgeen gij uw recht en vrijheid acht; ja, gij staat pal voor de verdediging van uw vrijheid en uw eigendom en uw land — of wat gij zo noemt — alsof gij door de hand van een god wordt gesteund.

  3 En het lijkt mij betreurenswaardig, hoogst edele Lachoneüs, dat gij zo dwaas en ijdel zoudt zijn om te denken dat gij weerstand kunt bieden aan zovele dappere mannen, die ik onder mijn bevel heb, die op dit tijdstip onder de wapens staan en vol ongeduld wachten op het woord: Valt de Nephieten aan en vernietigt hen.

  4 En omdat ik hen op het slagveld heb beproefd en daarom hun onoverwinnelijke geest ken, en hun eeuwigdurende haat tegen u wegens het vele onrecht dat gij hun hebt aangedaan, weet ik dat indien zij tegen u optrekken, zij u met volslagen vernietiging zullen bezoeken.

  5 Daarom heb ik deze brief geschreven en verzegel ik hem met mijn eigen hand, want uw welzijn gaat mij ter harte wegens uw onwrikbaarheid in hetgeen volgens u juist is, en wegens uw edele geest op het slagveld.

  6 Daarom schrijf ik u met het verlangen dat gij uw steden, uw landerijen en uw bezittingen liever aan mijn volk overgeeft, dan dat zij u met het zwaard bezoeken en u vernietigen.

  7 Of met andere woorden, geeft u aan ons over en verenigt u met ons en raakt bekend met onze ^ageheime werken, en wordt onze broeders, opdat gij zoals wij zult zijn — niet onze slaven, maar onze broeders en deelgenoten van ons gehele bezit.

  8 En zie, indien gij dat doet, ^azweer ik u onder ede dat gij niet vernietigd wordt; maar indien gij het niet doet, zweer ik u onder ede dat ik mijn legers volgende maand zal bevelen tegen u op te trekken, en zij zullen hun handen niet weerhouden en niemand sparen, maar u doden en het zwaard op u laten vallen totdat gij niet meer bestaat.

  9 En zie, ik ben Giddianhi; en ik ben het hoofd van deze ^ageheime vereniging van Gadianton; en ik weet dat deze vereniging en haar werken ^bgoed zijn; en zij zijn ^czeer oud en zijn aan ons doorgegeven.

  10 En ik schrijf u deze brief, Lachoneüs, en ik hoop dat gij uw landen en uw bezittingen zonder bloedvergieten zult overdragen, opdat dit, mijn volk — dat zich van u heeft afgescheiden wegens uw goddeloosheid toen gij het zijn bestuursrecht onthieldt — zijn rechten en bestuur zal terugkrijgen, en tenzij gij dat doet, zal ik zijn onrecht wreken. Ik ben Giddianhi.

  11 En nu geschiedde het, toen Lachoneüs deze brief ontving, dat hij buitengewoon verbaasd was wegens de onbeschaamdheid waarmee Giddianhi het bezit van het land der Nephieten opeiste en ook het volk bedreigde en het onrecht wilde wreken van hen wie geen onrecht was aangedaan, behalve dat zij zichzelf ^aonrecht hadden aangedaan door over te lopen naar die goddeloze en gruwelijke rovers.

  12 Nu zie, deze Lachoneüs, de regeerder, was een rechtvaardig man, die niet kon worden afgeschrikt door de eisen en bedreigingen van een ^arover; daarom gaf hij geen gehoor aan de brief van Giddianhi, het hoofd der rovers, maar hij liet zijn volk de Heer aanroepen om kracht voor wanneer de rovers tegen hen zouden optrekken.

  13 Ja, hij liet een bevelschrift aan het gehele volk uitgaan, dat zij hun vrouwen en hun kinderen, hun kleinvee en hun runderen en al hun bezit, behalve hun land, op één plaats bijeen moesten brengen.

  14 En hij liet versterkingen om hen heen opwerpen, en deze moesten buitengewoon sterk zijn. En hij liet legers, zowel van de Nephieten als van de Lamanieten, of van allen die onder de Nephieten werden gerekend, als wachten om hen heen plaatsen om hen dag en nacht tegen de rovers te beveiligen.

  15 Ja, hij zeide tot hen: Zowaar de Heer leeft, tenzij gij u van al uw ongerechtigheden bekeert en de Heer aanroept, zult gij geenszins uit de handen van die rovers van Gadianton worden bevrijd.

  16 En zo groot en wonderbaar waren de woorden en profetieën van Lachoneüs dat zij vrees over het gehele volk deden komen; en zij spanden zich uit alle macht in om te handelen naar de woorden van Lachoneüs.

  17 En het geschiedde dat Lachoneüs opperbevelhebbers aanstelde over alle legers der Nephieten om het bevel over hen te voeren wanneer de rovers vanuit de wildernis tegen hen zouden optrekken.

  18 Nu werd de opperste onder alle opperbevelhebbers en hoogste commandant van alle legers der Nephieten aangesteld, en zijn naam was ^aGidgiddoni.

  19 Nu was het de gewoonte onder alle Nephieten — behalve in hun tijden van goddeloosheid — om als hun opperbevelhebber iemand aan te stellen die de geest van openbaring en ook van ^aprofetie bezat; daarom was deze Gidgiddoni een groot profeet onder hen, en de opperrechter was dat eveneens.

  22 En het geschiedde in het zeventiende jaar, tegen het eind van het jaar, dat het bevelschrift van Lachoneüs over het gehele oppervlak van het land was uitgegaan, en zij hadden hun paarden en hun wagens en hun vee en al hun kleinvee en hun runderen en hun graan en al hun bezit bijeengebracht, en bij duizenden en bij tienduizenden trokken zij op, totdat zij zich allen hadden begeven naar de plaats waar zij zich volgens de aanwijzing zouden verzamelen om zich tegen hun vijanden te verdedigen.

  23 En het land dat was aangewezen, was het land Zarahemla, en het land dat tussen het land Zarahemla en het land Overvloed lag, ja, tot aan de grens die tussen het land Overvloed en het land Woestenij liep.

  24 En er waren vele duizenden mensen die Nephieten werden genoemd, die zich in dat land verzamelden. Nu liet Lachoneüs hen zich verzamelen in het zuidelijke land wegens de grote vervloeking die op het ^anoordelijke land rustte.

  25 En zij versterkten zich tegen hun vijanden; en zij woonden in één land en in één groep, en zij vreesden de woorden die Lachoneüs had gesproken, zodat zij zich van al hun zonden bekeerden; en zij zonden hun gebeden op tot de Heer, hun God, dat Hij hen zou ^abevrijden wanneer hun vijanden tegen hen ten strijde zouden trekken.

  26 En zij waren buitengewoon bedroefd wegens hun vijanden. En Gidgiddoni liet hen ^aoorlogswapens van iedere soort vervaardigen en zorgde ervoor dat zij sterk zouden zijn dankzij harnassen en schilden en beukelaars, volgens zijn aanwijzingen.