1 Hoort naar Mij, gij die de gerechtigheid najaagt. Aanschouwt de ^arots waaruit gij zijt gehouwen en de holte van de put waaruit gij zijt gegraven.

  2 Aanschouwt Abraham, uw ^avader, en ^bSara, die u baarde; want Ik riep hem alleen en zegende hem.

  3 Want de Heer zal ^aZion troosten, Hij zal troosten al haar woeste plaatsen; en Hij zal haar ^bwildernis maken als Eden, en haar woestijn als de Hof des Heren. Vreugde en blijdschap zullen er gevonden worden, dankzegging en de stem van gezang.

  4 Luister naar Mij, mijn volk, en neig uw oor tot Mij, o mijn natie. Want een ^awet zal van Mij uitgaan en mijn recht zal Ik stellen tot een ^blicht der volken.

  5 Mijn gerechtigheid is nabij, mijn ^aheil treedt tevoorschijn, en mijn arm zal de volken richten. Op Mij zullen de ^beilanden wachten en op mijn arm zullen zij vertrouwen.

  6 Hef uw ogen op naar de hemelen en aanschouw de aarde beneden; want de ^ahemelen zullen ^bverdwijnen als rook, en de aarde zal ^cverouderen als een kleed; en haar bewoners zullen op gelijke wijze sterven. Maar mijn heil zal eeuwig bestaan en mijn gerechtigheid zal niet worden tenietgedaan.

  7 Hoor naar Mij, gij die de gerechtigheid kent, het volk in wiens hart Ik mijn wet heb gegrift. ^aVrees niet voor de smaad van stervelingen, word niet verschrikt vanwege hun beschimpingen.

  8 Want de mot zal hen opeten als een kleed, en de worm zal hen eten als wol; maar mijn gerechtigheid duurt eeuwig en mijn heil van geslacht tot geslacht.

  9 Ontwaak, ontwaak! Bekleed u met ^asterkte, gij arm des Heren! Ontwaak als in de dagen vanouds. Zijt Gij het niet die Rahab hebt neergehouwen en de draak verwond?

  10 Zijt Gij het niet die de zee hebt drooggelegd, de wateren van het grote diep; die de diepten der zee hebt gemaakt tot een ^aweg, een doortocht voor de vrijgekochten?

  11 Daarom zullen de ^averlosten des Heren wederkeren en met ^bgejubel tot Zion komen; en eeuwige vreugde en heiligheid zullen op hun hoofd wezen; en zij zullen blijdschap en vreugde verwerven; kommer en ^cgezucht zullen wegvluchten.

  12 ^aIk ben het; ja, Ik ben het die u troost. Zie, wie zijt gij dat gij ^bbevreesd zijt voor een mens, die zal sterven, en voor een mensenkind, dat als ^cgras zal verdorren?

  13 En ^avergeet de Heer, uw Maker, die de hemelen uitspande en de aarde grondvestte; dat gij bestendig, de gehele dag, verschrikt zijt vanwege de grimmigheid van de verdrukker, alsof hij klaarstond om te verderven? En waar is nu de grimmigheid van de verdrukker?

  14 De gekluisterde balling haast zich, opdat hij losgelaten worde, opdat hij niet sterve in de kuil, noch dat hem zijn brood ontbreke.

  15 Maar Ik ben de Heer, uw God, wiens ^agolven bruisten; Heer der heerscharen is mijn naam.

  16 Ik heb mijn woorden in uw mond gelegd en met de schaduw mijner hand heb Ik u bedekt, opdat Ik de hemelen moge uitspannen en de aarde grondvesten en tot Zion zeggen: Zie, gij zijt mijn ^avolk.

  17 Ontwaak, ontwaak, sta op, o Jeruzalem, gij die uit de hand des Heren de ^abeker zijner ^bgrimmigheid hebt gedronken — gij hebt de droesem van de beker des bevens tot op de bodem leeggedronken —

  18 van al de zonen die zij heeft gebaard, was er niemand die haar geleidde; en van al de zonen die zij heeft grootgebracht, was er niemand die haar bij de hand greep.

  19 Deze twee ^azonen zijn tot u gekomen, die u zullen beklagen — uw verwoesting en verderf, de hongersnood en het zwaard — en door wie zal Ik u troosten?

  20 Uw zonen, op deze twee na, zijn in zwijm gevallen; zij liggen aan de hoeken van alle straten; zij zijn vol van de grimmigheid des Heren, van de berisping van uw God, gelijk een wilde os in een net.

  21 Daarom, hoor toch dit, gij ellendige, en ^abeschonkene, maar niet van wijn:

  22 Zo zegt uw Heer, de Heer en uw God ^abepleit de rechtszaak van zijn volk: Zie, Ik heb de beker des bevens uit uw hand genomen, de droesem van de beker mijner grimmigheid; gij zult die niet langer drinken.

  23 Maar ^aIk zal hem geven in de hand van hen die u verdrukken; die tot uw ziel hebben gezegd: Werp u neer, opdat wij over u heengaan — en gij hebt uw rug als de aarde gemaakt en als de straat voor wie daarover gingen.

  24 ^aOntwaak, ontwaak, bekleed u met ^bsterkte, o ^cZion; bekleed u met uw pronkgewaden, o Jeruzalem, gij heilige stad; want voortaan zullen de onbesnedenen en onreinen ^dniet meer bij u binnenkomen.

  25 Schud het stof van u af; ^asta op, zet u neder, o Jeruzalem; bevrijd uzelf van de ^bbanden om uw hals, o gij gevangen dochter Zions.