1 En voorts: Hoort, o gij huis Israëls, gij allen, die zijt afgebroken en verdreven wegens de goddeloosheid van de herders van mijn volk; ja, gij allen, die zijt afgebroken, die wijd en zijd verspreid zijt, die van mijn volk zijt, o huis Israëls. Hoort naar Mij, gij ^aeilanden, en luistert, gij volken van ^bverre; de Heer heeft mij geroepen van de schoot af; van het ingewand van mijn moeder af heeft Hij mijn naam gemeld.

  2 En Hij heeft mijn mond gemaakt als een scherp zwaard; onder de schaduw van zijn hand heeft Hij mij verborgen; en Hij heeft mij tot een zuivere pijl gemaakt; in zijn pijlkoker heeft Hij mij verborgen;

  3 en Hij zeide tot mij: Gij zijt mijn ^aknecht, o Israël, in wie Ik zal worden verheerlijkt.

  4 Toen zeide ik: Ik heb tevergeefs gearbeid, ik heb mijn kracht voor niets en tevergeefs verbruikt; gewis is mijn recht bij de Heer en mijn werk bij mijn God.

  5 En nu, zegt de Heer — die Zich mij van de ^amoederschoot af vormde tot zijn knecht, opdat ik Jakob tot Hem zou terugbrengen — Hoewel Israël niet is vergaderd, nochtans zal ik verheerlijkt worden in de ogen des Heren, en mijn God zal mijn sterkte zijn.

  6 En Hij zeide: Het is te gering dat gij Mij een knecht zoudt zijn om de ^astammen van Jakob weder op te richten en de bewaarden van Israël terug te brengen. Ik stel u ook tot een ^blicht voor de ^candere volken, opdat gij mijn heil zult zijn tot aan de einden der aarde.

  7 Aldus zegt de Heer, de Verlosser van Israël, zijn Heilige, tot hem die door de mens wordt veracht, tot hem die de natiën verafschuwen, tot de knecht van heersers: Koningen zullen het zien en opstaan, ook vorsten zullen zich neerbuigen, ter wille van de Heer, die getrouw is.

  8 Aldus zegt de Heer: In de tijd des welbehagens heb Ik u verhoord, o eilanden der zee, en ten dage des heils heb Ik u geholpen; en Ik zal u bewaren, en u ^amijn knecht geven tot een verbond des volks om het aardrijk op te richten, om de verwoeste erfenissen te doen beërven;

  9 opdat gij tot de ^agevangenen zult zeggen: Gaat uit! Tot hen, die in ^bduisternis zijn: Komt tevoorschijn! Zij zullen op de wegen grazen en op alle hoge plaatsen zullen hun ^cweiden zijn.

  10 Zij zullen hongeren noch dorsten, en de hitte en de zon zullen hen niet treffen; want hun Ontfermer zal hen leiden, ja, hen voeren aan de waterbronnen.

  11 En Ik zal al mijn bergen tot een weg maken, en mijn ^aheerbanen zullen verhoogd worden.

  12 En dan, o huis Israëls, zie, ^adezen zullen van verre komen; en zie, die van het noorden en het westen; en genen uit het land Sinim.

  13 ^aJuicht, gij hemelen; en verheug u, gij aarde, want de voeten van hen, die in het oosten zijn, zullen worden gevestigd; en breekt uit in gejubel, gij bergen; want zij zullen niet meer worden geslagen; want de Heer heeft zijn volk vertroost en zal Zich over zijn ellendigen ontfermen.

  14 Maar zie, Zion heeft gezegd: De Heer heeft mij verlaten, en mijn Heer is mij vergeten — maar Hij zal tonen dat Hij dat niet heeft gedaan.

  15 Want kan ook een ^avrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermt over de zoon van haar schoot? Ja, al zouden zij ^bvergeten, toch vergeet Ik u niet, o huis Israëls.

  16 Zie, Ik heb u in mijn ^ahandpalmen gegraveerd; uw muren heb Ik voortdurend voor ogen.

  17 Uw kinderen zullen zich tegen uw verwoesters haasten; en zij, die u hebben ^averwoest, zullen van u uitgaan.

  18 Hef uw ogen op naar rondom en zie; al dezen ^avergaderen zich en zij zullen tot u komen. Zowaar Ik leef, spreekt de Heer, gij zult u voorzeker met al dezen als met een sieraad bekleden, en gij zult ze u aanbinden, gelijk een bruid.

  19 Want uw verwoeste en uw eenzame plaatsen en uw vernield land zullen nu te benauwd zijn wegens de inwoners; en zij die u verslonden, zullen verre zijn.

  20 De kinderen die gij zult hebben, nadat gij de eersten hebt verloren, zullen wederom voor uw oren zeggen: De plaats is mij te eng; maak mij ruimte dat ik kan wonen.

  21 Dan zult ^agij in uw hart zeggen: Wie heeft mij dezen gebaard, aangezien ik mijn kinderen heb verloren en ^beenzaam ben, een gevangene, her- en derwaarts geweken? En wie heeft dezen grootgebracht? Zie, ik was alleen overgebleven; waar waren dezen?

  22 Aldus zegt de Here God: Zie, Ik zal mijn hand tot de ^aandere volken opheffen en Ik zal mijn ^bstandaard tot de volken opsteken; en zij zullen uw zonen in hun ^carmen brengen, en uw dochters zullen op hun schouders worden gedragen.

  23 En ^akoningen zullen uw ^bvoedstervaders zijn en hun vorstinnen uw zoogsters; met het aangezicht ter aarde zullen zij zich voor u buigen en het stof uwer voeten lekken; en gij zult weten, dat Ik de Heer ben; want zij die Mij ^cverwachten, zullen niet beschaamd worden.

  24 Want zal aan de sterken de buit worden ontnomen, of zullen de ^awettige gevangenen worden bevrijd?

  25 Maar aldus zegt de Heer: Toch zullen de gevangenen aan de sterken worden ontnomen, en de buit van de geweldenaar zal worden bevrijd; want Ik zal strijden met hem die met u strijdt en Ik zal uw kinderen redden.

  26 En Ik zal hen die u verdrukken hun eigen vlees ^adoen eten; van hun eigen bloed zullen zij dronken worden als van zoete wijn; en alle vlees zal ^bweten dat Ik, de Heer, uw Redder ben, en uw Verlosser, de ^cMachtige Jakobs.